رسول صلی الله علیه و سلم چنان فرموده اند که اسم اعظم در تسمیه است مع و لا حول و لاقوه الا بالله العلی العظیم هر کس چنین بخواند بگرداند خدای تعالی از وی هفتاد نوع بلا
انجام
ترک نباید کرد این آیت را قوله تعالی و ما ارسلناک الا مبشرا تنزیلا خاصیت این آیت از برای دفع
الحمدلله الذی له المن و الاحسان و الصلوة علی رسوله المؤید ببراعة المعانی و فصاحة البیان و علی آله الکرماء و اصحابه العظماء الذین یهتدی من بایهم یقتدی و اعلم ان اللفظ الموضوع المستعمل مفردا کان و مرکبا ان استعمل
انجام
و هکذا فی غیره فالصلوة فی الدعاء حقیقة و فی العبادة مجازا کذلک و فی الشرع بالعکس ای حقیقة شرعیة فی العبادة و مجاز شرعی فی الدعاء لغویة لان وصفه فی اللغة للدعاء و فی الشرع للعبادة
