و یراد البعید کما اذا لعن بحضور بفص العدول عدل الوفر فیقول افتح العین فان المولی حاضر و لو قلت فی الوصیفی الرجس او البصر لغات لک و خصولها بالمجاز انما یکون اذا بلغ من الشهرة بحیث یلحق بالحقیقة فان {...}المدعی ان الامور المذکورة فی قوله و...
انجام
کان تصور ثبوت المستحیل ذهبنا کافیا لما ذهبنا الیه من صحة طلبة{...}لما ذکرتم من امتناع تصور وقوعه فیکفینا و یضرکم اللهم الا ان یجعل امتناع الطلب {...}علی انّه لا یتصور ثبوته من الخارج وح یقع قوله لان حکم الذّهن الی آخرة مرتبطا.
منظومه ای است عرفانی در قالب مثنوی، از یکی از عرفای دوره قاجار، رضاقلی میرزای مراغی که مرید کبیرآقا مجذوب علیشاه بوده است. این مثنوی توسط یوسف بیگ باباپور تصحیح و در تهران 1387 نشر اوحدی به چاپ رسیده است
این اثر به امجد علی شاه تقدیم شده ، ظاهرا منظور حاکم اوده که پس از پدر خود واجد علی شاه در سالهای 1263 - 1272 بر اوده حکومت میراند و این اثر باید در بین این سالها ساخته شده باشد
فیصلی الرکعة الاولة فاذا اراد السجود سجد الجمیع الا الصف الاول الذی یلیه فانه یقف فیحرسهم حتی یقوموا الی الرکعة الثانیة ثم یسجد
انجام
ای اذا قال الموکل للوکیل (؟) اهلیة برأیک کان الوکیل ان یؤکل غیره و یمضی حکم فاض آخر فی مختلف (؟) الصدر الاول الا ما خالف الکتاب او السنة المشهورة او الاجماع
کتاب البیوع البیع ینعقد بالیجاب و القبول اذا کانا بلفظ الماضی مثل ان یقول احدهما بعت و الاخر یقول اشتریت لان البیع انشاء یعرف بالشرع و الموضوع للاخبار
انجام
و لو قال داری لک هبة سکنی او سکنی هبة فهی عاریة لان العاریة محکمة فی تملیک المنفعة و الهبة یحتملها و یحتمل تملیک العین فیحمل المحقل علی المحکم و کذا اذا قال عمری سکنی او نحلی سکنی صدقة عاریة هبة لما
اذا شک الامام شکا یبطل الصلوة کما لو شک فی الصبح او المغرب او الاولیین من الرباعیة قبل اکمال السجدتین و کان شکه فی محل لا یمکن الرجوع الی الماموم فی حال الشک کما لو شک فی اول قراه الحمد او ابیاته اواخره ان ما فیه الرکعة الثانیة من المغرب او الثالثة فلا یدری انه یجب علیه قراءة الحمد....
انجام
یظنه العبد بعد الاجتهاد انه الحکم الذی عند الرسول صلی الله علیه و الائمة الطاهرین علیهم السلام یسقط ذلک الحکم یعنی انه سبحانه و تعالی رضی عنه بذلک و لا یرید منه الحکم الذی عند النبّی صلی الله علیه و اله و لائمة علیهم السلام بعد ظهور فساد ظنّه.
